Een keer in de zoveel tijd staat er een reserveblok van twee weken in je rooster, deze is dan NU aangebroken. Mijn telefoon heeft ineens kuren..als dat maar goed gaat. Als ik word gebeld, kan het zijn dat ik binnen een uur op Schiphol moet zijn. Mijn koffer is dus ook al gepakt, tik tak tik tak.. het wachten duurt lang..welgeteld 3 dagen! Eindelijk word ik gebeld, 6 dagen CHINA! En heel relaxed, ik hoef pas om twintig over negen aan te melden op het bemanningscentrum. Rustig loop ik mijn koffer nog eens na, maak ik nog wat eten, trek ik vast mijn uniform aan om de tijd te doden. Ineens gaan alle alarmbellen af..iets in mij zegt twintig over negen of was het nu twintig over zeven????? Direct neem ik contact op met crew control, “dat klopt over 4 minuten moet je je aanmelden”…huhhhh maar ik ben nog thuis stotter ik. Binnen no time zit ik in de tram dan in de trein, eenmaal op schiphol, sprint ik met in elke hand een koffer via de meldingsbalie naar gate F4. Ik stel me voor aan mijn maatje en aan de purser en dan is het tijd om in te stappen…pfff..heb het gevoel dat ik 10 uur lang achter de feiten aanloop. Dit is heel a-relaxed.

Als je dan al te laat bent voor werk dan dus ook voor de crewborrel, why?!! Dit mag morgenochtend niet weer gebeuren want ik ga de panda´s bezoeken. Chengdu is de stad die bekend staat om een bezoek aan dit berensoort. Het zijn mooie beesten, liever lui dan moe; 40 kg bambo per dag gaat erin. Het lijkt wel alsof ze liever liggend eten dan zittend, gezien ze niet vooruit te branden zijn. Ook zijn er rode panda´s, dit lijken net vosjes en heel bijzonder zijn de baby´s van twee maanden oud. In de box liggen een stuk of 8 kleine zwart witte panda beertjes te slapen. De omgeving staat vol met bamboe en is tevens een natuurpark. Het ruikt lekker fris in tegenstelling tot de stad die volhangt met smog / uitlaatgassen.

In de middag gaan we naar het klooster waar we een lunch geserveerd krijgen van de monniken of moet ik zeggen voedselbank of all you can eat chinese? Er lopen Chinese vrouwen met een A4 tje rond waarop staat: `pick up a bowl and sit down´ wat ze proberen te zeggen is dat we twee kommetjes plus stokjes uit de kast mogen pakken en kunnen gaan zitten op de picknickbankjes aan lange tafels. Het is stil in de zaal, er word gebeden, jong en oud zeker wel 100 man waarvan wij de enige blanken zijn. Ook lopen er weer vrouwen met een A4tje `please be quite´. De schaaltjes staan naast elkaar opgesteld aan het einde van de tafel en dan komen de monniken binnen met grote emmers. Wat zit erin fluister ik in het oor van mijn collega? Antwoord: het is bruin en beweegt het lijkt wel een rat! Ik krijg een kwak rijst in mijn kom, een kwak groenten, nog een en nog een.. oh ja en een toefje roze slierten (lijken wel apenhersenen). Iedereen begint te eten, ik niet, ik begin met ontleden.. en weer komen er vrouwen met een A4´tje voorbij `finish up your bowl´. OH NO moet ik alles opeten…?! Het is een boeddhistisch klooster dus geen vlees of rat.. hapje voor hapje het duurt echt even maar dan is mijn kommetje toch wel voor de helft leeg. We mogen opstaan en achter in de rij aansluiten met onze kommetjes en stokjes voor de afwas!! De resten gooien we weg in de plastic zak die we eerder vandaag kregen bij aankoop van een souvenir bij de panda´s. Vieze gore gele/grouwe/grijze doekjes zijn aan de kraan geknoopt om de resten (zonder afwasmiddel) uit mijn kommetje te spoelen. Tja je raad het al; deze zet ik dan netjes terug in de kast waar ik deze vandaan heb gehaald.

De volgende dag ga ik samen met mijn collega die ook zes dagen blijft naar QingCheng Mountain, dit is een bekende tempel in Chengdu. Op zich vind ik dit niet meer heel bijzonder..(sorry) maar naar mijn idee zien ze er allemaal hetzelfde uit: stinkstokjes met wierook, een schaaltje rode appels, een buddha met veel goud waar je geen foto van mag maken. Deze tempel is anders dan alle andere die ik heb gezien! Deze staat op een berg, op 1260 meter hoogte. We vermaken ons hier dan ook de hele dag, met trillende benen/kuiten staan we na urenlang ploeteren weer onderaan de berg. Het duurde 1 uur en 15 minuten om via kleine, scheve trappetjes beneden te komen.

Verder ga ik deze reis naar de markt, geniet ik vaneen massage en eten we vooral in het hotel om hygiënische redenen. De sfeer in Chengdu is nogal grauw, ik heb geen daglicht gezien want de stad hangt vol met smog, best deprimerend. Ons verstaanbaar maken is onmogelijk, alles wat we ondernemen wordt uitgeschreven op briefjes. Hoe kan dit nou de snelst groeiende stad zijn van China op zakelijk gebied als niemand maar dan ook niemand Engels spreekt?? Het was een bijzondere reis, maar denk niet dat dit mijn favoriet is..